خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





     شیروان ، شهر خاموش رسانه های مکتوب!
    حسن محمدنیا
     
    امروزه با وجود  فعالیت  های چشمگیر رسانه های مجازی و تصویری، همچنان نقش تاثیر گذار و غیر قابل انکار و نوستالژیک، رسانه های مکتوب بر کسی پوشیده نیست.
    اگر رسانه در معنی عام را چشم و گوش جامعه بدانیم رسانه های مکتوب  را باید چشم و گوش نجیب و نامیرای جامعه بنامیم. 
    متاسفانه این عرصه  نجیب نامیرا!، همواره گرفتار فراز ها و نشیب هایی بوده،..... تا یادمان می آید فراز های این عرصه بیشتر مربوط  به توانمندی های صاحبان قلم و ظهور و بروز استعداد های ادبی و فرهنگی بوده و ......گاها! سیاست های مدیریتی زود گذر که نتوانسته تاثیر شایسته بر جای بگذارد.
      وچالش ها و نشیب های این عرصه، بیشتر تحمیلی از طرف شرایط محیط!  و قوانین حاکمیتی و گاها برداشت های سلیقه ای از قانون، که به عقیده صاحبان قلم،  مغایر اصول مترقی قانون اساسی  نیز بوده است.که متاسفانه این چالش ها کم  هم نبوده است!
     بی تردید یکی از معیار ها و شاخص های سنجش میزان پیشرفت جوامع، وجود رسانه های مکتوب؛  تیراژ  چاپ و کیفیت محتوایی آنهاست.
    با روی کار آمدن دولت تدبیر و امید که در کنار شعار های اقتصادی همواره اهداف زیبای فرهنگی را نیزترسیم می نمود و به طور خاص خود را حامی رسانه قلمداد می کرد انتظار این بود تا در این عرصه نیز عملکردی چشمگیر  را شاهد باشیم، ولی با گذشت حدود سه چهارم از عمر این دولت متاسفانه به نظر می رسد ، یکی از زمینه های مغفول مانده دولت فرهنگی تدبیر و امید ، نبود حمایت لازم و کافی در عرصه رسانه های مکتوب م به خصوص در رابطه با رسانه های محلی و منطقه ای می باشد. این کمبود ها ، هم زمینه مالی و هم جنبه حمایت های معنوی را می طلبد.
     
    امروزه فقدان حتی یک رسانه مکتوب، که به طور منظم چاپ شود در شهر  شیروان!، درد  و رنجی  است بر پیکره این شهر فرهنگی! 
     متاسفانه نبود حمایت لازم ، و نگرانی از برخوردهای سلیقه ای ،  اندک صاحبان قلم و متولیان رسانه را ، خواسته یا ناخواسته به تنگنای محافظه کاری و خود سانسوری سوق داده است، همان عرصه ای که مقام معظم رهبری از آن به قتلگاه انقلاب یاد می کنند.و این زنگ خطری است برای حوزه فرهنگی شهر من!!....
    واین شرایط، آرامشی بیمار گونه برای شهر به وجود آورده که شاید! برخی از مسولان خیلی هم از این شرایط به وجود آمده نا خرسند نباشند!...، ولی بر کسی پوشیده نیست وجود رسانه های مستقل، مردمی و آگاه، همانقدر که به ایجاد آگاهی و نشاط در جامعه می تواند کمک نماید، می تواند چشم و گوش مضاعف مدیران نیز باشد، و پلی باشد بین حوزه زندگی مردم، و حوزه تصمیم گیری، مدیران!....،کاش مدیران در  کنار ساخت پل های فولادی و بتنی در شهر، به فکر ایجاد و تقویت پل های فرهنگی باشند، پل هایی که هرچند به جای فولاد در آنها از قدرت قلم استفاده می شود، ولی می تواند انچنان قوی ومحکم باشند که خود پلی باشد برای کمک به اتمام ، تمام پلهای نیمه تمام شهر!...... 
     شایان ذکر است با بوجود آمدن ، فضاهای مجازی نو ظهور، که  گاها! می تواند  با بخشی از دل مشغولی ها!، افکار عمومی را ، مشغول خود کرده، و فعالین این عرصه که  حقیقتا دغدغه رسانه را دارند، ودر فصل خزان رسانه های مکتوب شناسنامه دار، بار سنگین هجران قلم را، بر دوش می کشند،....که جای سپاسگزاری نیز دارد، ولی باید یادمان باشد، رسانه باید شناسنامه قانونی، فرهنگی و فکری داشته باشد، و صاحب قلم و اندیشه ای شجاع و دلسوز و پیگیر، و صد البته با هویت شناخته شده ای باشد که در شرایط لازم، با پیگیری لازم ، چشم و گوش هشیار جامه باشند. که متاسفانه رسانه های مجازی فاقد این شرایط هستند. 
    بنابر این تنها رسانه های مکتوب هستند که می توانند ،رسالت خطیر خود را در پناه چترحمایتی قانون و همراهی مخاطبان خود بر دوش بکشند و مدیران را تشویق به پاسخگویی در رابطه با عملکردشان نموده و با ثبت مکتوب و ماندگار، چراغی  برای  امروز مردم و  آیینه ای برای تاریخ فردای سرزمینان باشد.
     

    این مطلب تا کنون 10 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : رسانه ,فرهنگی ,مکتوب ,عرصه ,وجود ,تواند ,حمایت لازم ,نبود حمایت ,وجود رسانه ,پوشیده نیست ,

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده